پشته‌هاى قابل قلاع پيدا مينمودند . تا آنكه دال ديو به اين پشته كه در قصبهء ميبد واقع « 1 » است رسيده اين محل را قابل قلعه يافت . به خدمت حضرت سليمان عليه السلام عرض [ كرد ] و بساختن قلعه رخصت يافت . دال ديو قلعهء عالى بر بالاى آن پشته ساخت و حضرت سليمان عليه السلام خزاين كه در فارس داشت امر فرمود كه بدين قلعه نقل نمودند . و در وقت وفات آن حضرت زلزله پيدا گشت چنانچه كوهها از يكديگر شكافته شد و خزينه [ كه ] درين قلعه بود در شكاف زمين محجوب شد و بعضى از خزاين را ديوار عمارت بر سر آمده در زير خاك بماند . آورد [ ه‌ا ] ند كه از زمان حضرت سليمان عليه السلام تا زمان دولت امير تيمور گوركان انار اللّه برهانه هيچ پادشاه اين قلعه را بجنگ نگرفته و نقب نتوانستند زد مگر آنكه برغبت سپردند [ a 19 ] و اكنون كه حصار از هم ريخته و خراب كرد [ ه‌ا ] ند محكمترين قلاع است و اين قلعه را قلعهء دالان ميگويند . مقصود ازين حكايات آنكه بناى مدينهء ميبد در زمان شاه مؤبد شد و آن را مؤبد گرد نام كرد و بمرور ايام و كثرت استعمال به ميبد مشهور گشت . و از ميامن آن زمين آنكه اكثر اهالى او سعادتمند و مستعد و فضلا و دانشمند و اهل قلم و از هنر بهرهء قديم « 2 » دارند و جميع اشجار در آنجا در نهايت خوبى نمو مينمايد و محصولات و اثمار در غايت كثرت و وفور و لذت به عمل مىآيد . و بعد از ساختن ميبد شاه قباد بفرمود كه در نواحى يزد چند ديه وسيع بساختند : اول فهرج « 3 » كه در پنج فرسنگى يزد است و منبع قنات از قصبهء مهريجرد [ است ] ، و دوم خويدك كه در حوالى فهرج واقع است و منبع قنات آن قريه نيز از قصبهء مهريجرد است ، سيوم فرافتر « 4 » ، و آن ديهى وسيع [ و ] معمور بوده . و متوطنين فهرج و خويدك و فرافتر « 4 » مجوس بودند . در زمان عمر بن خطاب كه لشكر اسلام

--> ( 1 ) - اصل : واقعه ( 2 ) - شايد : قويم ( 3 ) - اصل : فوج ( 4 ) - اصل : فزاقر